AnasayfaAnasayfa  PortalliPortalli  TakvimTakvim  GaleriGaleri  SSSSSS  AramaArama  Kayıt OlKayıt Ol  Üye ListesiÜye Listesi  Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları  Giriş yap  

Paylaş | 
 

 20:48

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Kseniya
sarı
sarı


Kadın
Mesaj Sayısı : 40
Yaş : 24
Kayıt tarihi : 27/11/08

MesajKonu: 20:48   Perş. Kas. 27, 2008 8:55 am

Anlamlı bakar insan hep,
Her zaman baktığı gibi…
Noktalar koyar cümlelerin sonuna:
Anlamlandıramadıklarını bir gün fısıldarsa hayat kulağına virgüllerle ayırır yaşamı...
Söyleyemez insan her zaman
Yaşadıklarının bir kısmı içinde uyur…
Gömer derinlerine, gizlediği bir dünyadan bakar yaşadığı, ana dünyaya…
Yitirdiklerini onun içine koyup, çıkarmak istemez insan, ta ki gece kendiyle baş başa kalana kadar.
Can yakıcı tüm acıları bir anda aydınlanır.
Gözyaşları akarken bir nehir misali yastığına, her damlada şunu sorar kendine:
‘ Neden ben ve benim içimdeki sen..’ ama cevap bulamadığı sorular geceyi de ulaşılmaz yapar…
Islanan yastığından sıkılıp arkasını döndüğünde gördüğüne kendide inanamaz… Gözyaşları arkasında kalmıştır…
Hayat ta böyle değil midir zaten…
Acılarımız, hüzünlerimiz, efkârlandıklarımız, kötü anılarımız silinip gitmez hiç, arkamızdan bizleri takip eder… Sadece ilk acıttığı kadar can yakmaz ama hep peşimizdedir korkularımız gibi yaşadıklarımızda…
Ensemizde sıcaklığını hissederiz usul usul…
Biz kaçarız onlar kovalar… Hırsız polis misali.
Gecenin bir yarısı aklımıza düştüğü gibi, sokaklarda köşe kapmaca oynatır.
Bir çakmak taşı kadar ufacıktır benim sendeki yalnızlığım.
Ve Yakılamayacak kadar uzaktadır sigaram.
Bir çakmak taşı kadar uzaktadır sigaram..
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
20:48
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Akademik Forumlar :: Edebiyat-
Buraya geçin: